Sint sloeg ook dit jaar Spargle niet over en kwam nog even voorbij
En maakte zo het hele kernteam blij
“Jullie verdienen een speciaal Sinterklaascadeau”
En dus verlieten alle Sparglisten maandag 2 december hun bureau
Om samen terug te gaan naar Nicoles geboortegrond
Maar of haar huisje daar nog stond…?

Het begon om zeven uur in de ochtend met de collega’s bellen
Iedereen moest zich een uur eerder naar kantoor snellen
Het hele team was paraat
Maar had dat wel het gewenste resultaat?
Newby Lotte raakte voor vertrek haar huissleutels kwijt
Maar arriveerde alsnog in Utrecht op de oorspronkelijke vertrektijd

Daarna snel, snel, snel naar het verzamelpunt bij de BP
Voor koffie en een korte stop bij de wc
Al snel waren de teams voor dag ingedeeld
En konden we vlot en route, dat scheelt

Zonder navigatie en nader overleg
Nam een enkeling (nee, we noemen geen namen Vanessa) een extra rondje snelweg
De competitie was vanaf dat moment feit
Zonder enig idee over de invulling van de activiteit
Na een klein uurtje kwamen de auto’s tot stilstand
Ergens in het zuiden van het land.

De parkeerplaats van de Efteling was de volgende stop
Maar hield de spanning over wat we gingen doen daar ook op?
Het kernteam was nog niet zo zeker van
Want hoe zat het met die eerder gemaakte teamindeling dan?

Na een uur als een stel losgeslagen kinderen van attractie naar attractie rennen
Kon iedereen wel aan het idee wennen
Hoe heerlijk: onverwacht een dag zonder werk
En lekker ver van de Tesselschadekerk
Ook op zo’n dag gaat de coaching van Nicole gewoon door
Ondanks alle verrassende elementen van zo’n pretpark hoor
Onder het mom van: angsten overwinnen en doen waar je bang voor bent
Werd elke achtbaan (soms met lichte tegenzin) door de Sparglisten verkend. Van de Python tot de Baron
En met knikkende knieën op de schaatsen plus herfstachtige foto’s maken in de zon

 

Een leukere manier om je collega’s beter te leren kennen is er niet
Hoe tof is het als je iedereen eens van zo’n andere kant ziet
Vooral Gitta stal de show: van sierlijke pirouettes op het ijs
Tot in de achtbaan met een oorverdovend gekrijs
Jasmijn ontpopte zich gedurende de dag van kleine angsthaas
Tot een ware, stoere rollercoasterbaas
Ook Vanessa was als een kind zo blij
En loodste ons met haar oog voor efficiëntie langs iedere rij
Anne was zoals altijd de stabiele factor in het geheel
En vond al dat op de kop hangen iets teveel

Toen iets voor zessen de schemering in de Winterefteling zijn intrede deed
Werden op aandringen van Nicole de laatste minuten in de hoogste achtbaan besteed
Deze verse adrenalinekick namen de dames en heer nog even mee
Voordat zij koers zetten naar verrassing nummer twee
Dat Spargle staat voor persoonlijkheid
Bleek weer eens een vaststaand feit
Met een kijkje in het leven van Nicole en een stapel cadeaus onder haar kerstboom
Beleefde het kernteam een ware Brabantse droom

Na dit verwenmoment gingen de kaarsen aan
En liet natuurlijk niemand liet het lekkere eten, de drankjes en pepernoten staan
Tot Suus de regie aan tafel overnam
En het spannende Weerwolvenspel tevoorschijn kwam
Na een aantal fanatieke spelletjes
Vond iedereen het voor die dag wel weer welletjes
En nadat er een aparte kamer voor de enige man (Diego) in ons midden werd gevonden Was het tijd om deze geslaagde dag samen af te ronden

De volgende ochtend vormde een uitgebreid ontbijt het laatste programma-onderdeel
Dat was op z’n Brabants: bourgondisch, lekker en veel
Voldaan zetten de Sparglisten daarna weer koers naar de kerk
En met hernieuwde energie ging iedereen weer aan het werk
We gaan lang nagenieten: dank je wel Sint en Piet
Dan doen we met in gedachten het toepasselijke Guus Meeuwis-lied:

De Peel en de Kempen en de Meierij
Maar het mooiste aan Brabant ben jij, dat ben jij
Maar de mensen ze slapen, de wereld gaat dicht
En dan denk ik aan Brabant, want daar brandt nog licht…